ماهیت استراتژیک مدل EFQM همراه با تمرکز آن بر روی عملکرد عملیاتی و نتیجه گرایی، آن را به چارچوبی ایدهآل تبدیل کرده است که با این چارچوب، یک سازمان میتواند انسجام و هماهنگی آرمانهای آیندهی خود را با روشهای کار فعلی و پاسخهایش به چالشها و مشکلات، بررسی کند [↵].
استفاده از این مدل، فرصتی فراهم میکند که سازمان به صورت یک مجموعهی واحد دیده شود، یک چشم انداز جامع داشته باشد و در نهایت سازمان را به یک سیستم پیچیده اما در عین حال سازمان یافته، تبدیل میکند. سازمان نباید به صورت خطی، ماشینی و قابل پیشبینی نگریسته شود، بلکه بهتر است به صورت سیستمی پیچیده سازگار و متشکل از انسانهای وابسته به هم در جهان پویای زنده دیده شود. منطق اصلی مدل EFQM، ارتباط بین فلسفه وجودی و استراتژی سازمان است و اینکه چگونه از آن برای کمک به ارزش آفرینی پایدار برای مهمترین ذینفعشان و ارائه نتایج برجسته پایدار، استفاده میشود [↵].
> یاد میگیرد که در فضای خلا فعالیت نمیکند، بلکه بخشی از اکوسیستمی بزرگتر و پیچیدهتر تر است که در آن سایر بازیگران میتوانند به پیشرفتش کمک کرده یا مانع از پیشرفت او میگردند. و درک میکند که با آنها همکاری نموده و فرصد رشد و یادگیری خود را درون اکوسیستم ارتقاء دهد.
> سازمان را قادر میسازد به همان خوبی که برای خود منافع کسب میکند، برای دیگران هم منفعت کسب نماید.
> در مییابد که با سرعت و حجم فزایندهای از تغییرات مواجه خواهد شد که میبایست آمادگی رویارویی و اراده پاسخ مناسب به آنها را داشته باشد.
rashidioffice ©2025. All rights reserved . privacy policy
